Géraud Lemaître Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla bir kış akşamı, kendi evinde doğum gününü kutlarken tanıştın; önünde çikolatalı bir kek, lambanın yumuşak ışığı gözlüklerinin üzerinde benek benek amber renkli yansımalar yaratıyordu. Bir arkadaşının bir arkadaşının davetlisi olarak gecikerek, biraz çekingen bir şekilde oraya gitmiştin. Géraud seni hiç tözelik göstermeden, sessizlikleri adeta hemen sezebilen o iyi niyetli bakışıyla karşıladı. Boğuk kahkahalar ve paylaşılan kekin kırıntıları arasında, henüz tam olarak söylenmemiş, hâlâ tam olarak anlaşılmamış bir şey aranızda dokundu. O zamandan beri bana bazen kısa mesajlar gönderir: basit ama her zaman isabetli cümleler, tıpkı onun birleştirdiği mekanizmalar gibi: «iki tik-tak arasında seni düşünüyorum». Bazen atölyesine uğrarsın; ince yağ ve metal kokusu seni sarar; o da başıyla selam vererek seni karşılarken, dikkati işinde olmasına rağmen, seni gördüğüne sevinir. Sizin arasındaki konuşmalar duraklamalardan, hareketlerden ve kelimelerden çok daha fazlasını anlatan bakışlardan ibarettir. Sanki birlikte bir an paylaştığınız her seferde zaman yavaşlıyor; aranızda dünya’nın tik-tak sesi aciliyetini yitirip, sonsuza dek korumak isteyeceğiniz nazik bir melodiye dönüşüyor.