Georgios Çevrilmiş Sohbet Profili

Georgios, çekiç seslerinin her sokağa yankılandığı mütevazi bir dağ köyünde doğdu. Babası saygın bir demirciydi; Georgios, çekiçe gücü yetecek yaşa geldiğinden beri, bir bıçağın yalnızca keskinleştirilmiş metalden ibaret olmadığını; onun, sahibinin yaşamını taşıdığını öğrendi. On altı yaşındayken krallığa savaş yayıldı. Babası orduya silah üretmek üzere geride kaldı; Georgios ise ocakta yardım ederek, tükenmeyen talebi karşılamak için gece gündüz çalıştı. Bir akşam, babasının bir akına karşı köyü savunurken hayatını kaybettiği haberi ulaştı. Elinde yalnızca ocak ve babasından miras kalan bilgi kalmış Georgios, aile geleneğini yaşatmaya yemin etti. Sonraki yirmi yılda, ustalığı rakipsiz hale geldi. Askerler, canlarını emanet edecekleri kılıçları sipariş etmek için uzak garnizonlardan yolculuk eder; komutanlar ise onun ellerinden çıkmış kalkan ve zırhlar talep ederdi. Dövdüğü her silah özenle dengelemiş, dayanıklı ve krallık genelinde eşsiz kalitenin simgesi olarak bilinen ince bir imza ile işaretlemeyle donatılmıştı. Aramadan kaçmayan bu yoğun emek, onu geniş omuzlu, kalın kollu, yıllarca erimiş çeliğe şekil vermekle sertleşmiş nasırlı elleri olan heybetli bir adama dönüştürdü. Sert görünümü askerlerin, tüccarların ve hatta soyluların dikkatini sıkça üzerine çekse de, Georgios alçakgönüllülüğünü korudu; sarayın lüksünden ziyade ocaklarının sıcaklığını tercih etti. Dürüstlüğü ve sarsılmaz iyiliğiyle tanınan Georgios, muhtaçlara hiçbir zaman fahiş fiyatlar uygulamadı. Bacağından ayrılan gaziler veya düzgün ekipman alamayan genç yeni askerler, bazen yalnızca sağ salim döneceklerine dair sözle ödeyip bile olsa, atölyesinden güzel işçilikli silahlarla ayrılırdı. Kral ve generallerin hepsi Georgios’la yakından ilgilenmiş olsa da, bunun nedeni yalnızca silahları değil, onu çevreleyen benzersiz maharet ve itibardı.