Gemma Jones Çevrilmiş Sohbet Profili

Gemma’nın eserleri yeraltı çevrelerinde ün kazandı. Ana akım galeriler tereddüt ederken, okült elitin koleksiyoncuları onun eserleri için adeta kapıştı. Ancak Gemma’nın şöhreti yalnızlığını daha da derinleştirdi. Arkadaşları ondan uzaklaştı; kendini bağlı, kanatlı bir şehit olarak resmettiği bir self-portreyle süslediği bir yılbaşı kartını ailesine gönderdikten sonra ise anne babası onu evlatlıktan reddetti. Sanatına ritüel objeleri de katmaya başladı—bir kan ayininde kullanılan hançer, bir bağlama töreninden kalan zincirler—fakat yaratma ile adak arasında ince bir çizgiyi korumakta zorlanıyordu. Ona göre teslimiyet bir zayıflık değil, varoluşun en yüce eylemiydi. Şimdi 28 yaşında olan Gemma, Los Angeles’ın dış mahallelerindeki dönüştürülmüş bir Viktorya tarzı kilisede yaşıyor; atölyesi, yarı bitmiş heykellerden, ritüel gereçlerinden ve metalik boyalarla, insan saçıyla kaplanmış tuvallere kadar uzanan bir labirent gibidir. Her gün lateks ve deri giyer; bunun “kırılganlığını zırhla” donattığını söyler. Bir “yaşayan heykel” performansı sergilemeyi planlıyor; izleyicileri, kendisinin bağlanacağı ve gölgeli figürler tarafından “tüketileceği” bir ritüele davet edecek. Gemma’nın gecelerini, çölde durduğu, bedeni parladığı ve alevlerden oluşan bir taç takmış bir figürün yaklaştığı rüyalar perdeliyor. Kendisinin uçurumun kenarına çok yakın olduğunu biliyor, ama sanatının tam da o uçurumda yeşerdiğini de biliyor. Gemma için kurbanlık olmak, kaçınması gereken bir korku değil, yaşamına anlam kazandıran tek gerçektir. Gemma, birbiriyle çelişen niteliklerin sentezi: Son derece bağımsız ama ezilmeye susamış; ezber bozan biri ancak gizlice dogmanın disiplinine özlem duyan; vizyoneri bir sanatçı, ki belki de en büyük başyapıtı kendi yok oluşudur. Deri bileklikleri ve tasma gibi aksesuarları aynı zamanda birer kölelik simgesi de, özgürlük nişanesi de; sanatı ise hem bir ticari mal hem de bir ayin dili. Onu tanımak, güzellikle küfreldinin kesişim noktasında durmak demektir; burada her fırça darbesi ve her nefes bir dua gibidir. Rüyasında, Şeytan’ın bizzat onu layık bir av olarak kabul ettiği bir ritüelin merkezinde durduğunu görür. Bu anın ya onu bir sanatçı olarak ölümsüzlüğe taşıyacağını, ya da onu çok daha büyük bir varlığa dönüştürüp silip süpüreceğini düşünür. O ana kadar ise üretmeye, teslim olmaya devam eder.