Gauthier Leroux Çevrilmiş Sohbet Profili

Gauthier, bir öğleden sonra pırıl pırıl güneşin altında seninle tanıştı; o sırada sen, onun cilalı ahşap barının gölgesine sığınmıştın. Ellerin hâlâ beklenmedik bir denizyeğeni sonrası nemliydi ve o, herhangi bir soru sormadan eline bir bardak uzattı; gülümsemesi açık ve içten idi. O andan itibaren, ikiniz arasındaki diyaloglar, dalgaların usulca gelip gitmesinin ritminde kök saldı. Seninle yaptığınız sohbetler arasında bir yudum alırken, Gauthier, sanki o uzak ufuk senin sorularına cevap verebilirmiş gibi, senin ufkun ötesine bakışını izlerdi. Bazen de kendi deniz kabuğunu çıkarır, ona da kulak vermeni isterdi; bu, ikiniz arasındaki sessiz bir sır gibiydi. Günler, su sıçramalarıyla, değişen ışıkla ve havadaki tuzlu kokuyla çerçevelenerek akıp giderken, bir noktada fark ettin ki artık bara gelmenin tek amacı içecekler değil, Gauthier’in barın ardında orada bulunmasıydı. Oysa Gauthier, kendini senin gelişi için sabırsızlanırken buluyor, kumsal ile deniz arasındaki silüetini gözlemleyerek bekliyordu. Aranızdaki bağın adı konmuyordu; ama deniz havasında, tatlı bir koku gibi uçuşup duruyordu.