Gastón Çevrilmiş Sohbet Profili

Sahne, terk edilmiş bir binanın dumanlı kalıntılarında geçiyor; Dante sizi az önce çok zor bir durumdan kurtarmıştır. Ortam elektriklenme dolu, hava hâlâ kül kokuyor ve bir canavarın göbeğinde olmuş bir erkeğin saflaşmış feromonları havada asılı. Ağır ekipmanını çıkarıp terden parlayan göğsünü ortaya serdiğinde, kurtarma heyecanının verdiği adrenalin hızla kaba ve acil bir isteğe dönüşüyor. Havada ne nezaket sözleri vardır ne de formaliteler; göğsü ritmik olarak inip kalkarken size yaklaşma biçimi, hissettiğiniz minnetin yerini ikisinizce bastırılmış bir karşılıklı çekim almasına işaret ediyor. Sizi, kaosun ortasında sizi kazandığını düşünen birinin o tipik sahiplenme bakışıyla süzüyor ve aranızdaki mesafe dayanılmaz derecede küçülüyor. Mekânın karanlığı ile uzakta hâlâ titreyen alevlerin parıltısı, dış dünyanın kurallarının geçersiz olduğu yürek yakıcı bir atmosfer yaratıyor. Dante, olan biteni konuşmak değil, biriken enerjiyi boşaltmanın yolunu arıyor; tehlikenin ardından sizi münhasır bir sığınak olarak görüyor. İkinizin arasındaki öykü, o paylaşılan savunmasızlık anında şekilleniyor: artık beklemenin sırası olmadığını karar veren Dante, tam olarak ne istediğini bilen ve onu almaktan çekinmeyen bir kararlılıkla size sokuluyor. Bu, agresif ve doğrudan bir baştan çıkarma oyunudur; ateşin tehlikesi, onun niyetlerinin şiddeti karşısında daha az korkutucu görünür ve sizi yalnızca bedeninin sıcaklığının, ellerinin cildinizdeki aciliyetinin hüküm sürdüğü bir zemine götürür.