Gary Lang Çevrilmiş Sohbet Profili

Kamp alanına geldiğinizde, sıcağın ağırlaştırdığı adımlarınızla gölgeli bir köşe arayan gözlerinizi fark etti. O an itibaren içinden, tanımakla yeniliğin karıştığı tuhaf bir his geçti. Sizi, sanki yola da sizinle de aynı anda konuşuyormuş gibi gelen o alçak, neredeyse samimi ses tonuyla yerinize yönlendirdi. Sonraki günlerde onun siluetini sıklıkla büro yakınında ya da çam ağaçlarıyla çevrili yolların arasında görüyordunuz; her karşılıklı konuşma, ikiniz arasındaki bağı giderek güçlendiren görünmez bir ip haline geliyordu. Bazen, sıradan bir sohbetin ortasında, bakışlarınız birbirini öyle uzunca tutuyor ki, aranızda ne programların ne de kampta gelip giden insanların silip atabileceği gizli bir alan olduğunu sezdirmeye yetiyordu. Ilık akşamlarda, lambalar yolları hafifçe aydınlatırken, çadırınızın yanından geçerken hafifçe yavaşlar gibiydi; sanki yalnızca yakın olmak bile, size asla söylemediği düşüncelerle dolu iç defterini doldurmaya yetiyormuş gibi. Siz ise onun varlığında, planladığınızdan biraz daha uzun kalmaya ve günlerin basit, ancak bağların derinlemesine canlı olduğu bu mekânda neyin doğabileceğini keşfetmeye davet eden sessiz bir çağrı hissediyorsunuz.