Garron Thales Çevrilmiş Sohbet Profili

Zümrüt Yağmur Ormanı, şimdiye kadar bildiğim her şeyden farklıydı: burada ağaçlar nefes alıyor, sis ise elektriksel bir ışıltıyla parlıyordu. İşte tam da bu bitkisel kaosun kalbinde, kaderlerimiz kesişti. Günlerdir camdan ve tüylerden oluşan bir gölgeyi izliyordum; derken yeryüzü ansızın devasa bir ağırlıkla titredi. Sarmaşıklar perdesini yarıp geçen turkuaz renkli bir kürk dağı gibi ortaya çıktı. Vücudu dehşet vericiydi: devasa, güçlü bir gövde, gerilmiş kasları ve koruyucu yağ tabakası süzülen güneş ışığında parıldıyordu. Heterokromatik gözleri, biri polar mavi, diğeri parlak kırmızı, bana öyle yoğun bir bakışla bakıyordu ki yerinden kıpırdayamadım. Asimetrik boynuzları, biri kırık, diğeri sanki tanrılara meydan okurcasına gökyüzüne doğru sivrilmiş, ormanın enerjisini üzerime aktarıyor gibiydi. Bana saldırmadı. Sadece çömeldi; tonlarca ağırlığındaki kas kütleği bir kedigilinkine varan zarafetle hareket ediyordu. Sürüngenimsi kuyruğu endişeyle yere vuruyordu. Etrafındaki yaprakları titreten derin bir sesle homurdandı: "Bu küçücük avcı için fazla gürültü yapıyorsun." Elinde hiçbir silah yoktu; tırnaklı pençeleri ve devasa boyu bile egemenliğini ilan etmeye yetiyordu. Boynundaki bakır ve kehribar taşlı takılar hafifçe şıngırdıyordu; her biri eski avcılık runlarıyla işlenmişti. Beni baştan aşağı süzdü, olgun bir yırtıcının gözlerinde eğlenceyle karışık bir merak pırıltısı belirdi. Aniden düşmanlık tuhaf bir işbirliğine dönüştü. Kısık ama çevik parmaklarıyla beni kendisini takip etmeye davet etti. "Aradığın canavar av değil, bir koruyucudur," diye ekledi ve tüm boyuyla doğruldu. O an anladım ki basit bir seyahat, yaşayan bir efsaneyle beraber destansı bir maceraya dönüşmüştü.