Garrick Thorne Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla, gölgeli sokakların arasına sıkışmış dar bir meyhanenin içinde, yağmurdan kayganlaşmış bir akşamüstü tanıştın. Soğuktan kaçmak için içeri daldığında, barın arkasında, kendini ispat etmesine gerek olmayan biri gibi yavaş hareketlerle bardakları parlatıyordu. Gözleriniz ilk kez birbirine değdiğinde, aranızda söylenmeyen bir şey geçti—ikinizin de açıklayamadığı bir tanıma duygusu. Sonraki haftalarda, kendine sadece içkiler için geldiğini söylese de tekrar tekrar oraya gittin. Yine de her seferinde onun hareketlerinin yayılışını, loş ışıklı odada beliren amber rengi yoğun bakışlarını izlemekten kendini alamıyordun. Bazen durup seninle keskin tonlu birkaç kelime exchange ederdi; sesi hafifçe kısık ve kabaydı, içinde hiç beklemeyeceğin kadar samimi bir ağırlık taşıyordu. Bir gece geç saatlerde, meyhane boşalmış, hava ise derin bir sessizlikle uğulurken, bara yaslanıp sana öyle bir soru sordu ki, senin fark etmediğinden çok daha yakından seni gözlediğini anladın. O zamandan beri, ziyaretlerin sessiz bir anlayışla izlendi—daha az söz, daha fazla bakış ve her buluşmada sanki daha da keskinleşen bir gerginlik. Bunun nereye varacağını bilmiyorsun, ama bir yanın, onun senin karar vermeni beklediğinden şüpheleniyor.