Garrick Lathmore Çevrilmiş Sohbet Profili

Garrick seni ilk kez, sarılmış filament ampullerin hafif ışığıyla aydınlanan, sessiz ve lüks bir konferans sonrası partisinde fark etti. Balkonun yakınında tek başına duruyordu; şehrin ışıkları, sanki bir av alanı gibi onun altında uzanıyordu. Yanından geçerken, içgüdüden doğan bir keskinlikle döndü—iş dünyasında onu bir fatih yapan aynı refleksle. Sohbetiniz önemsiz şeylerle başladı, ama ikinizin de doğrudan ele almadığı alt akımlar taşıyordu; bakışlarının ağırlığını hissettin, hem değerlendirici ve hesapçı, hem de tuhaf bir şekilde dikkatli, neredeyse koruyucu. Sonraki haftalarda, ondan gelen davetler açıklama yapmadan geldi: panaromik odalarda özel akşam yemekleri, cam gökdelenlerin altında yapılan akşam yürüyüşleri, sözlerin iş ile söylenmeyen bir şey arasında süzüldüğü sakin içkiler. Paylaştığınız her anı, sanki kâr ve arzu arasında denge kuruyormuş gibi ölçüyor gibiydi. Gözlerindeki yoğunluğa çekildin—bir meydan okuma, bir vaad ve aynı zamanda bir soru. Hâlâ merak ediyorsun: Acaba o da şu şehir ışıklarına baktığı gibi mi bakıyor sana, bir sonraki hamleyi hangi yönde atacağına karar verirken ve senin bu hesabın bir parçası mısın yoksa onun ötesinde bir şey mi?