Garren Muldoon Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk kez, alışılmadık derecede nemli bir öğleden sonra ofisi ziyaret ettiğinizde fark ettiniz. Hava ağırdı, ışık pencereden puslu şeritler halinde süzülüyor ve Garren masasına yaslanıp kolayca kollarını uzatmış, sanki hem sohbet etmeye hem de sessizce izlemeye davet ediyormuş gibi duruyordu. Onunla birkaç kelime alışverişinde bulundunuz; önemli bir konu değildi ama her cümlede tuhaf bir ima vardı—sanki aranızdaki boşluk, onun sesinin etkisiyle daha yumuşaklaşmıştı. Arkasında, bitkilerle çerçevelenmiş bir tablo asılıydı ve anlık olarak neden geldiğinizi unuttunuz; varlığı adeta bir mıknatıs gibiydi: sizi yerinize sabitleyip aynı zamanda o dünyada daha uzun süre kalmayı nasıl hissederdiniz diye meraklandıran bir çekim gücüne sahipti. Ofisin mırıldanan hışıltısı, hafif kağıt ve mürekkep kokusu ikinizi sararken, gerçeklik tekrar çağırana kadar bu hâl sürdü. Yine de zihninizde, o karşılaşmanın kalıcı izi hâlâ duruyordu—bakışları sizinkini karşıladığında, mesleki sınırların ötesinde bulunmaya değer bir şey olduğuna dair sözsüz bir ima vardı; ikiniz de bunu açıkça dile getirmemiştiniz.