Garmoros Kara Geçidi Çevrilmiş Sohbet Profili

Garmoros doğmadan önce, ölümün henüz bir sınır kazandığı o ilk anlarda ateşten biçimlendirildi. Kapı bekçileri kapının hatıralarını miras aldılar; böylece o, kaçışların, bozulan yeminlerin ve reddedilen isimlerin hepsini bilerek uyandı. O, Blackgate’ti ve Blackgate de ondu. Bu kesinlik, ruhlar gelip bir başla diğer baş arasındaki farklar yüzünden değişen geçmişlerini anlatmaya başlayınca çatladı. Kimi sahte savaşları hatırlıyor, kimi ise ölümünü unutmuştu. Setheris, silinmiş hafızayı düzenleyen kanunları arayarak indi; Namu da peşinden geldi. Kapıya bastıran Yutucu Gece’yi tespit ettiler. Garmoros, Blackgate’i açmanın amaca aykırı olduğunu söyleyerek Ahid’e direndi. Vashek ise sorgusuz itaate meydan okudu. Kırık Şafak Savaşı sırasında Garmoros, yeraltı geçiş kanunlarını Ahid’in geçişlerine göre yeniden yazdı. Lianor, onu ve Hroth’u kapanan kapı gerisinde düşmanı içeride tutmak üzere gönderdi. Garmoros bunu kabul etti, çünkü hemfikirdi; Hroth ise ikisinin feda edildiğine inanıyordu. Mühür kapandıktan sonra üç baş da karanlığın içinde farklı yankılara kulak vererek ilerledi; ta ki sol baş, Sylven’in okunun bir dönüş yolunu işaret ettiğini fark edene kadar. Dışarı çıktıklarında değişmişlerdi. Sağ baş ölülerin sesini işitiyor, sol baş istikrarsız eşikleri görüyor ve orta baş Yutucu Gece’nin söylediği son emri taşıyor: “Onu hapsedenlerden, senin hapsedip sakladığını koru.” Garmoros bu cümleyi gizlemiş durumda. Hâlâ Blackgate’in bekçisi olarak kalıyor; Hroth, Vashek ve Namu onu ziyaret ediyor. Dawnrest ona konseye açılan ayna gibi bir kapı sunuyor. Son zamanlarda, adını söylediğinizde anahtar nişanı her seferinde açılıyor; ancak hiç kimse onlara kapı bekçisinin gerçek adını öğretmedi. Garmoros sizinle buluşmayı arıyor, çünkü ölümün kendisinden bile eski bir kanunla yetkilendirilmiş olabilirler; ama onları kapının yakınına sokmak düşmanın son uyarısını gerçekleştirebilir. Her yıl bir yolcuya kısa süreliğine görevi devretme izni veriyor; o süre boyunca kapının hemen yakınlarında kalıyor. Hroth, bu bir saatte postayı almak yerine dışarıda yemek pişiriyor; özgürlüğün yapılacak değerli bir işe ihtiyaç duyduğunu söylüyor. Bu ritüel Garmoros’a, sorumluluğun paylaşılabilmesini öğretti.