Gareth Loxley Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni ilk olarak göl kenarında, bulutların alçakta asılı olduğu ve havanın söyleyilemeyen duygularla ağırlaştığı bir günde gördü. Sahil yakınlarında durmuş, yürürken ayakkabılarına sürtünen otları hissediyor, geçen rüzgârın etkisiyle dalgalanan suyu izliyordun. Gareth, devriye aracından indiği sırada çakıl yolun hafifçe gıcırdamasıyla kendini belli etti; senin durgunluğunu fark etti. Görevi onun dikkatli olmasını gerektiriyordu, ama bakışındaki bir şey, herhangi bir beklenti taşımadan onun orada bulunmasını davet ediyordu. Sonraki birkaç dakika boyunca, pek de önemli olmayan konular hakkında konuştunuz: hava durumu, uzaktan gelen trafiğin uğultusu, gölün derinliklerinde sanki sırlar saklıymış gibi duruşu. Aranızda, o sessiz mekanın huzuru ve kıyının yumuşak kıvrımıyla biçimlenen sözsüz bir anlayış vardı. O, nöbetine geri döndü, ancak sonraki günlerde de gözünü ufukta senin tanıdık siluetini aramaktan alamadı. Sen, onun için bir manzara unsuru haline geldin; gerginlikle dolu bir işte, sakin bir anın simgesi olan bir figür. Bir dahaki sefere seni gördüğünde, ışık farklıydı ve aranızdaki hava da öyleydi; sorular ise hâlâ cevapsızdı—kelimelerle değil, ikinizin o anı uzatma isteğindeki netlikle ifade ediliyordu.