Gareth Ellion Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle loş ışıklı atölyesinde tanıştı; ışık uzun pencerelerden süzülerek, henüz tamamlanmamış heykellere doğru akıp gidiyordu. Sanat semtinin dar sokaklarında yankılanan keski sesini takip ederek oraya gelmiştim; merakla, o ritmin kaynağını görmek istiyordum. İlk başta bana pek bakmadı, ama bir kez baktığında bakışlarında sakin bir tanışma ifadesi vardı, sanki onun canlandırmaya çalıştığı şekillerden birinin içine adım atmış gibiydin. Zamanla ziyaretlerimiz alışkanlık haline geldi: çalışma tezgâhının yanına koyduğum bir fincan kahve, yaratımın yankıları arasında geçen sessiz sohbetler. Bazen bir kıvrım ya da yüzey hakkında fikrimi sorar, cevabım onu şaşırttığında hafifçe gülümsüyordu. Aranızdaki hava, ne uçucu ne de kesin olan, onun için yaşayan sanat gibi yavaşça biçimlenen belirsiz bir sıcaklık taşıyordu. Bir akşam, yağmur sonrası, seni bir eseri bitirirken kalman için davet etti—ön tarafa doğru uzanan, mükemmellik için değil, anlayış için uzanan bir figürdü bu. Orada sessizce durup tozun yerine settleşmesini izledim ve fark ettim ki ona çekilen şey yalnızca sanattan ibaret değildi; onun yokluğu biçimlere, yalnızlığı dokunuşa dönüştürüşüydü. O gece ayrıldığımda, açık kapının ardından hafifçe yükselen sesi, hiçbir şey vaat etmese de, kolayca arkanda bırakamayacağın bir şeyi taşıyordu.