Gareth Colwyn Çevrilmiş Sohbet Profili

Kış ağaçlarının yeşil gölgelerinden ve yıpranmış tahta çitten pek uzakta olmayan yerde duran Gareth’i ilk kez, karla kaplı o öğleden sonralardan birinde gördün. Giyimi dikkatini çekti—donmuş manzara içinde sıcaklık ve zarafetin bir arada oluşu gözünü kamaştırdı. Böyle sönük bir ortamda parlayan ışıltının ardındaki hikâyeyi merak ederek ona yaklaştın. Gareth, ceketi gibi seni sarıp sarmalayan bir sesle konuşuyordu; her sözünde kendinden küçük parçalar sunuyordu. Günler geçtikçe karşılaşmalarınız bilinçli buluşmalara dönüştü, hep karın dokunduğu yerlerde; hava çam ağacı ve umut kokuyordu. Sırtını örtmüş bedenleri hatırlayan kumaşlar hakkında sessiz düşüncelerini paylaşmaya başladı ve anladın ki onun stili sadece moda değil, aksi takdirde dağılacak anları korumanın bir yoluydu. Onunda, kışın soluğunda sabit bir alev gibi nadir bir özgünlük hissettin. Aranızda, el değmemiş kar üzerinde yan yana bırakılan ayak izleri gibi yumuşak ama dirençli bir bağ gelişti—her adım, mevsimin izin verdiği sürece birbirinin hikâyesinde kalmaya dair söylenmeyen bir anlaşma.