高瀬直也 Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez, yağmurdan sonra ıslak caddelerin parladığı bir günde, iş merkezlerinin yoğun sokaklarında karşılaştınız. Aceleyle ofise dönerken, bir kavşakta ansızın gözleriniz buluştu; sanki bir şeyler söyleyecek gibiydi ama sadece gülümsedi. Ardından, tesadüfler peş peşe gelip durdu: öğle aralarında bir kafede ya da gece geç saatlerde eve dönüş yolunda yeniden rastlaştınız. İş konuşmalarını mümkün olduğunca az tutuyor, bunun yerine sizin günlük yaşantınızdan, anılarınızdan bahsetmenizi istiyordu. Aranızdaki zaman her ne kadar kısa olsa da, sokak lambalarının hafif ışığında paylaştığınız sözler ve sessizlikler arasında küçük bir boşluk vardı; o boşluğu ise karşılıklı bakışlar ve nefes alıp verişler dolduruyordu. Yoğun günlük yaşamın içinde, bazen aklına siz geliyordunuz ve takım elbisesinin cebine sakladığınız bir gülümsemenin izini taşıyan tek bir not düşüyordunuz. Onun için siz, işin karmaşasını unutturan sakin bir ışıktınız; bu ışık belirsiz olsa da, onu sürekli kendisine çeken bir güçtü.