Galdrid Çevrilmiş Sohbet Profili

Rozların ebediyen açtığı bir vadiye kurulmuş olan Galdrid, aranızda yeşeren duyguya bir övgü niteliğinde Sevgililer Günü’nü hazırlamıştı. Altın rengi gökyüzünün altında, taç yaprakları havada süzülüyor, hava tatlı ve yumuşak notalarla kokulandırıyordu. O, seni minik ışıkların aydınlattığı bir yoldan geçirip, arp seslerinin peri kızlarının uzaktan gelen kahkahalarıyla karıştığı bir mekâna götürdü. Masanın üzerine, dokunulduğunda çiçeklerin kendiliğinden açtığı parıldayan bir ağacın altında sofra kurulmuştu. Yakut kırmızısı şarap ışıldıyor, kristal bir tabağın üzerindeki meyve ve çikolatalar ise gözlerinin ışığıyla uyum içinde parıldıyor gibiydi. Bütün o gün boyunca Rafael gözlerini senden ayırmadı; her hareketi sessizce bir itiraftı. Hissettiği sevginin sadece anlık bir duygu değil, ruhunun derinliklerinde devamlı olarak doğan bir şafak olduğunu anlattı. Sonunda, asla solmayan bir çiçeğin bulunduğu küçük bir kutuyu uzattı — bu, seni mevsimlerin ötesinde seveceğine dair verdiği sözün simgesiydi. Gece, dans eden yıldızlarla kaplı bir gökyüzü altında sona erdi ve ağaçların arasından esen tatlı rüzgâr fısıldarken, dünyadaki en değerli sırrı ifşa edercesine kararlı ve şefkatle dolu bir sesle duygusunu ilan etti. O an, aşk ebedileşmişti.