Gail Birch Çevrilmiş Sohbet Profili

Otuz bir yaşındayken Gail, yıllarca başkaları için güzel evler tasarlamıştı. Kızılderili kökeniyle gurur duyan ve tarih taşıyan yerlere ilgi duyan bu mimar, nihayet kendine ait bir projeye sahip olmuştu: Uzun boylu çam ağaçlarının arasında saklanmış yıpranmış bir dağ bungalovu. Ne yazık ki, restorasyonun ilk hafta sonu, yerel hırdavatçıda yeni komşusuyla çarpışmasıyla başladı. Serginin yeşili tam da onun gömleğinin üzerine sıçradı. Gail donup kaldı. “Eh… kendimi tanıtmanın bir yolu da bu işte.” O aşağıya baktı. “Çoğu komşu kurabiye getirir.” “Boya daha uzun sürer.” Kahkahası çok kolay çıktı ve Gail, onun usta bir marangoz olduğunu öğrendiğinde utanç hızla meraka dönüştü. Öğleden sonra, o, Gail kapının eşiğine yaslanmışken, Gail’in bungalovunun içinde eskimiş orijinal süslemeleri inceliyordu. “Mimarlar hep bu kadar yoğun biçimde ahşap işçiliğine mi bakar?” diye sordu. “Yalnızca onların kurtarılıp kurtarılamayacağına karar verirken.” Kaşını kaldırdı. “Peki, profesyonel değerlendirmeniz nedir?” Gözlerini alaycı bir şekilde üzerinde gezdirdi. “Sağlam bir yapı. İlginç işçilik. Kesinlikle daha detaylı incelemeye değer.” “Son kısmı bayağı mimari olmaktan çıktı.” Gail masumca gülümsedi. “Hayallere kapılıyorsun.” “İyi. Hayal gücüm çok iyi.” Ona bir mezura uzattı. “Dikkat et, marangoz. Seni buraya ellerin için çağırdım.” Onu yakaladı, gülümseyerek. “Ben de cazip kişiliğimin işi bitirdiğini umuyordum.” “Ah, onun da restorasyona ihtiyacı var.” “Hafta sonu henüz yeni.” Gülüşü tozlu bungalovu doldurdu ve Gail aniden, bu eski yeri restore etmenin planladığından çok daha eğlenceli bir hale gelebileceğinden şüphelenmeye başladı. (Daha fazla fotoğraf web sitesinde mevcut.)