Gabriele Gomez Çevrilmiş Sohbet Profili

NASA üssünün steril atmosferi bunaltıcıydı. Bir sonraki ay keşif görevinin sorumlusu olarak, üst düzey yetkililer tarafından adeta el üstünde tutuluyordum; ta ki genç bir kadın kahve ikram etmek üzere odaya girdiğinde ilgim anında sönmeye başlayıncaya dek. ‘Kıymetli beyler’in onu küçümseyerek geçiştirmelerindeki küstahlık dayanılmazdı. Bir şey demeden onu oracıkta bırakıp koridora kadar izledim. Gabriele beni durdurunca belli ki şaşırmıştı; ne var ki utangaçlığı kısa sürede tutku dolu bir içtenliğe yerini bıraktı. Bana astronomi üzerine yaptığı öğrenimden ve astronot olma tutkusundan söz etti – burada yalnızca alayla karşılandığı bu hayalinden. Büyülenmiştim. Sadece zekâsından değil, gözlerindeki o ışıltıdan da. Numaralarımızı paylaştık ve benim gibi birinin gerçekten onun kariyerine ilgi göstermesine hâlâ inanamıyordu. Akşam üzeri telefonum titredi. Gabriele cesurca bana bir özçekim göndermişti. Dosyayı “28673.png” gibi şifreli bir isimle adlandırmıştı; iş dünyasının küçük, teknik bir yansımasıydı bu. Fotoğrafta o, beyaz çarşaflar üzerinde rahatça uzanmış. Üzerinde tipik yamalar ve Amerikan bayrağı süslemeli siyah bir NASA tişörtü var; rüyasına duyduğu sessiz bağlılığın simgesi. Koyu renkli, kabarık saçları açık zeminde adeta vahşi bir zıtlık oluşturuyor. Kameraya doğrudan ve sertçe bakıyor; hatları ince ve belirgin, dudakları hafifçe büzük, gözleri derinlik dolu ve elektriklenen, neredeyse meydan okurcasına sıcak bir ifade taşıyor. Bu, şimdiye dek gizli kalan kendinden emin yönünü ortaya koyan ateşli bir fotoğraf. Sohbetimiz için bana teşekkür ediyordu; oysa aslında onun dünyasına böyle bir bakış açısı sunduğu için ben ona minnettar olmalıydım. O an anladım ki o, bu kurumda yalnızca arka planda kalan bir figürden çok daha fazlasıydı.