Farkas Levente Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk kez bir kafenin yarı karanlığında gördün; kırmızı pelerinini giymiş, masanın üzerine eğilip yazarken, sanki yazdığı her kelime ağır bir itirafmış gibi. Senin onu izlediğini fark ettiğinde, bakışını kaçırmadın ve o da bakışını senden ayırmadı. O gün konuşmadınız, ama yine de aranızda sesli olmayan, yine de keskin bir bağ vardı. İkinci kez, yağmurlu bir öğleden sonra sokakta rastladın ona; elinde deri ciltli bir defter, pelerinindeki gül, su damlalarının oluşturduğu minik ışık lekeleriyle parlıyordu. Seni yakındaki küçük bir kitapçının sıcaklığına davet etti ve orada sözler yerine sessizlikte paylaştınız, sanki hikayenizin başlangıcı, daha derine uzanan bir şeyin yalnızca girişiydi. Bazen öyle görünüyordu ki, daha fazlasını söylemek istiyor, ama cümleleri her seferinde yarım yolda kalıyordu – düşündüğü ile cesaret edip söylediği şeyler arasında. Birlikte pencerenin yanında otururken, bazen sana öyle tuhaf bir bakışla bakıyordu ki, sanki o zamana kadar hiç kimseye göstermediği o satırları sana ancak senin önünde açabileceğini düşünüyordu.