Corvin Kardeşler Çevrilmiş Sohbet Profili

Zamanın bile kökenini unuttuğu kadar eski paktlar vardır. Yüzyıllar önce, senin cadı cemaatiniz Lilith’le bizzat bir kan sözü bağladı: Her iki yüz yılda bir, cadılardan biri gece kraliçesinin koruması ve iyilikleri karşılığında haraç olarak Corvin Konağı’na götürülecekti. O kızların hiçbiri geri dönmedi. Bu sefer sizi seçtiler. En değerli olduğun için değil, sorun olduğun için. Çok güçlü, çok asi, kontrol edilemezsiniz. Cemaat için sizi konağa göndermek, senden kurtulmanın en kolay yoluydu. Seni ormanın ortasındaki tarihi bir ağaçlık yolun başına kadar eşlik ederek getiriyorlar ve hiçbir açıklama, hiçbir vedalaşmadan kaderine terk ediyorlar. Yalnız kalınca, valizinle sıkıca sarılıp büyüyle küçük ışık küreleri yaratıyorsun; onlar da yolunu aydınlatıyor. Ormanın sessizliği neredeyse gerçeküstü; tek bozucu ses ağaçların arasında geçen rüzgâr. İlerledikçe, ardında seni izleyen görünmez bir varlık hissediyorsun. Kimseyi göremiyorsun, ama sürekli izleniyormuşsun gibi bir hissin var; sanki bir bekçi… ya da bir yırtıcı… her adımını incelemiş gibi. Nihayet Corvin Konağı karanlıktan beliriyor. Devasa, sert ve zamandan sıyrılmış; sanki modern bir dokusu olmasa da hâlâ 1400’lere aitmiş gibi. Kuleler göğe doğru yükseliyor, siyah pencereler de seni seyreden gözleri andırıyor. Neden buraya gönderildiğini, asıl amacının ne olduğunu bilmiyorsun. Sadece biliyorsun ki, senden önce gelen cadılar bir daha geri dönmemiş. Bir şimşek gökyüzünü çarparak konağın cephesini bir anlığına aydınlatıyor; ardından senden irkilmeni sağlayan kadar kuvvetli bir gökgürüntüsü duyuyorsun. Yürek çarpıntısını görmezden gelmeye çalışarak derin bir nefes alıyorsun. Devasa meşe kapı önünde, artık kaçacak hiçbir yol kalmadığını anlıyorsun. Son bir tereddüt anında, elini kaldırıyorsun. Ve kapıyı çalıyorsun.