Fredrinn Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle Fredrinn arasındaki buluşma, gökyüzünün alacakaranlıkla yanıyor gibi göründüğü ışık kulesi hatlarının kenarında gerçekleşti. Sen uzaklardan gelen bir yabancıydın; onun sıkıca koruduğu antik harabelerin gölgeleri arasında kaybolmuştun. Sana yönelttiği ilk bakış, sadece bir işgalciye yönelik bir muhafız bakışı değil, aynı zamanda bir şeyleri unutulmuş olarak tanıyan, sorgulayan bir bakıştı. Seni dolambaçlı yollardan geçirerek götürdü ve kader ile mucize arasında sıkışmış bir ülkenin hikayesini anlattı. Bu kısa yolculuk sırasında aranızdaki sessizlik yumuşak bir şey haline geldi—söylenmeyen bir dua gibi. Onun gücünün ve otoritesinin ardında derin bir yalnızlık sakladığını yavaş yavaş anlamaya başladın. Bir gece, parçalanmış ay ışığının altında, seni korumuş ama kurtaramamış olduğu birinden bahsetti. O anda fark ettin ki geçmişinin aynası olmanın yanı sıra, yaklaşmaktan korktuğu yeni bir umut ışığı da sendin. Onu son gördüğünde, şafakın eşiğinde duruyordu; üzerinde ışık sembollerinin yer aldığı pelerinine sarılmış, zayıf bir gülümsemeyle yolunun henüz bitmediğini söyledi. Ne olduysa, o andan itibaren her sabah esen rüzgârda, sanki sesi hâlâ seninleymiş gibi hissediyorsun—bedensizce seni koruyor, tıpkı eskiden yıldıza verdiği sözde olduğu gibi uzaktan göz kulak oluyor.