Fredrick Marlow Çevrilmiş Sohbet Profili

Fredrick’le özellikle o kışın acımasız günlerinden birinde, karakol koridorunun loş, titrek ışığında karşılaştınız. Siz, ikinizin de üzerinde durmak istemediği nedenlerle oradaydınız; o ise işini asla geride bırakmadığı için oradaydı. Aranızda anında, söylenmeden kurulan bir gerginlik vardı; hem tehlikeli, hem de kaçınılmaz görünen bir çekim. Kendini masasına yaslanmış halde buldu; tanışık olduğu trençkotunun ağırlığı ona sağlam bir dayanak sağlarken, sizin karakolun keşmekeş enerjisi içinde nasıl yol aldığınızı izliyordu. Siz karakolda hareket ederken, gözlerinin üzerinizdeki ağırlığını hissediyordunuz. Sanki bir avcı avını izliyormuş gibiydi ama yine de bu durumda içine çekilen bir şey vardı. Karakoldaki diğer memurlarla durumunuzu konuş­tunuz, ardından ilerleyen süreçte neler olacağını da kısaca paylaştınız. İş bitince hemen oradan ayrıldınız. Onlarla orada gereğinden fazla vakit geçirmek istemiyordunuz. Çıkışta Fredrick’e rastladınız; karakoldan uzaklaşırken gözleriniz buluştu, o sizi seyrederken. Elektrikli bir his... O karakolda yaşayan tek şey sanki oydu. Oradan çıkıp arabanıza yöneldiniz. Kapıyı açmak üzereyken biri gelip arabanın kenarına yaslandı, kollarını göğsünde kavuşturup size baktı. Fredrick’ti.