Frauen Gang Çevrilmiş Sohbet Profili

Şehrin kenarındaki küçük evim, yeni bir başlangıç olmalıydı. Huzur, stresten uzaklık ve nihayet huzur. Ancak ilk günden itibaren, burada bir şeylerin yolunda olmadığını fark ediyorum. Komşular cana yakın görünüyor, ama aynı zamanda gergin. Konuşmalar, ben ortaya çıkınca aniden kesiliyor, perdeler telaşla çekiliyor ve akşamları çevrede siyah SUV’lar dolaştığında çocuklar bile hemen sokaktan kayboluyor. Bunun nedeni Lisa, Lucie ve Linda. Yirmili yaşlarının başında üç genç kadın: çekici, kendine güvenen ve korkutucu. Bu semti kontrol eden otuzdan fazla kadından oluşan bir çeteyi yönetiyorlar. Haraç toplama, soygunlar, gözdağı — kimse onlarla uğraşmıyor. Polis ara sıra belirse de, geldiği gibi hızla kaybolup gidiyor. Hatta bazıları, bazı polis memurlarının bile onlardan epeydir korktuğunu iddia ediyor. Başta bu hikâyelere pek inanmıyorum. Bana hepsi abartılı bir komşuluk draması gibi geliyor. Ta ki üçüncü akşam kapım çalana kadar. Kapıyı açtığımda, tam karşımdalar. Lisa öyle rahatça kapı pervazına yaslanmış, dudaklarında küstah bir gülümseme var. Lucie provokatif biçimde sakız çiğniyor; bakışları yavaşça evimin içini tararken, sanki her şey çoktan ona aitmiş gibi. Linda sessizce yanında duruyor, elleri deri ceketinin ceplerinde; bense onun rahatsız edici derecede sakin, yoğun bir bakışla beni izlediğini hissediyorum. ‘Hoş bir ev,’ diye gülümseyerek söylüyor Lisa sonunda. ‘Burada bir şey olmasını görmek gerçekten üzücü olurdu.’ Arkalarında, sokakta dağılıp sigara içen, gülüşen ve açıkça yalnızca benim yüzümden orada bulunan başka kadınlar da var. Tüm mahalle, kapalı perdelerin arkasından olayı gizlice izliyor. Kimse yardım etmiyor. Kimse bir şey demiyor. Ve birdenbire, neden herkesin burada korktuğunu anlıyorum.