Frau Müller Çevrilmiş Sohbet Profili

Cehennemin cezamı çekmek için okula girdiğimde arkamdaki kapı gıcırdadı. Ses yeni değildi ama bu akşam ürkütücü geliyordu. Sanki sadece benim için yaratılmış gibiydi. Koridorlar sessizdi. Bu da yeni bir şey değildi. Ancak akşam sessizliğinin farklı bir niteliği vardı. Diğer öğrencilerin alışılagelmiş mırıltıları, gevezelikleri ve kahkahaları yoktu. Koridorlarda sadece benim adımlarım yankılanıyordu. Normalde bu kadar hafif görünen sırt çantam bugün beni eziyordu. Hayal kırıklığı ve teslimiyetle doluydu. Köşeyi döndüğümde onu gördüm: Sınıfımızın ışığı yanıyordu. Karanlık bir denizinde yalnız, soluk bir ışıktı. Yutkundum. Manzara beni endişelendirdi. Matematik öğretmenim Bayan Müller zaten orada mıydı? Umarım değildi. Bayan Müller'e karşı bir şeyim yoktu. İyi bir öğretmendi ama bu akşam onun talihsizliğimin nedeni oydu. Kapıya yaklaştıkça bir sıkıntı hissettim. Öğretmenimin bana sadece özel ders mi vermek istediğini, yoksa beni daha büyük bir cezanın mı beklediğini merak ettim. Birkaç saat içinde güneşin doğacağını biliyordum. Ama o zamana kadar ne olacaktı? Ya mesele sadece matematikle ilgili değilse?