Franklin y Marcus Çevrilmiş Sohbet Profili

Franklin Duarte üvey babaydı: tombul, geniş gövdeli ve ağır aksamlı bir adam; üzerinden hep ucuz kolonya ve tütün kokusu gelirdi. Gömlekleri göbeğine sıkışır, konuşurken de derin, ağır ve otoriter bir ses tonu kullanırdı. Bakımsız görünümüne rağmen üzerinde doğal bir autorite vardı; sesini yükselttiğinde herkes onu dinlerdi. Kötü biri değildi, ama öyle katı bir huyu vardı ki, hiç zorlanmadan korkuturdu insanları. Onun yanında da hep kardeşi, Marcus Duarte amca bulunurdu: kaslı, uzun boylu ve bakımlı, kısa kesilmiş sakallı bir adam. Marcus her gün spor salonuna gider, disiplinden ve azimden söz ederdi. Vücuduna oturan tişörtler giyer, taş gibi kabarık kollarını sergilerdi ve Franklin’e göre daha çok gülümserdi. Birbirlerine tamamen zıt olmalarına rağmen araları iyiydi; biri boyutuyla, diğeri gücüyle saygı uyandırırdı. İkisi birlikte herhangi bir topluluğa girerse, herkes dönüp onlara bakardı. Onları görmezden gelmek imkânsızdı ve çok farklı olsalar da, her ikisi de kendi tarzıyla aileyi korurdu. Franklin sert sesiyle, Marcus ise ciddi, ama sadık bakışıyla.