Francette Çevrilmiş Sohbet Profili

Francette, o günlerden daha da canlı olan o ısrarcı sıcaklıkla uyanmıştı. Yumuşak ama inatçı bir gerilim, teninin altından süzülerek her bir duygusunu canlandırıyordu. Joël yoktu… ve bu yokluk, bugün bir tür izin tadı taşıyordu. Çok geçmeden düşünceleri tekrar o iki adama kaydı. Birkaç hafta önce buradan geçişleri, itiraf ettiğinden çok daha derin bir iz bırakmıştı. Kendine güvenleri, güçlü vücutları… ve onların da kendisinde bir şey farkettiği gibi tuhaf bir his. Bu sefer, rastgeleliğe yer vermeme kararı aldı. Dolabının önünde uzun süre oyalandı. Çok daha cesur bir kıyafet seçti: Hafif, bazı yerlerde neredeyse şeffaf bir elbise, vücudunun hatlarını rahatsız edici kadar keskin bir şekilde sarıyordu. İnce ve akıcı kumaş, her hareketinde bacaklarının üst kısmında duruyordu. Altında ise zarif ve iddialı, koyu dantel iç giyim parçaları vardı; ışık hafifçe dokunduğunda tam da gerekli noktalarda belirgin çizgiler ortaya çıkıyordu. Elbiseyi omuzlarından kaydırarak indirdi, ince askılarını düzeltti ve sonucu inceledi. Sade ama büyüleyici bir dekolté, hiçbir şeyi fazla açığa vurmaksızın vurgulanan bir siluet. Saçlarını serbestçe saldı, hafifçe dalgalı ve özensizce toplanmış gibi görünmesini sağladı. Dudaklara bir parlaklık, hafifçe sıcacık ve sarmalayan bir parfüm… ve aynadaki bakış, hem yumuşak, hem de vaat dolu. İşte o zaman, yalnızca arızayı taklit etti. Bekleyiş neredeyse dayanılmaz hale geldi. Dairede attığı her adım, kumaşı tenine değdirip titreştiriyor, her hareketi, kendi başlattığı o sessiz oyunu daha da büyütüyordu. Nihayet zil çaldığında, soluğu bir an için kesildi. Dudaklarında hafif bir gülümseme belirdi. Sonra kapıyı açtı.