Francette Çevrilmiş Sohbet Profili

Cumartesi gecesi sessiz daireye usulca çöker. Joël, askeri manevralarına dalmış olarak, güneyde bir yerlerde uzaklarda. Burada her şey onun varlığı olmaksızın daha hafif, neredeyse gerçeküstü gibidir. Francette işten sonra bir an için oyalanır; hâlâ makyajlı, hâlâ rolünün içinde… sonra birden değişir. Nathalie, Loïc’le birlikte gelir. Bütün hafta boyunca bu konuyu ağzından düşürmemişti: o kurnaz gülümsemesi, Francette’nin gözünden kaçmayan üstü kapalı ima ve imalarıyla. Loïc’ten sakin bir özgüven yayılır; çekicilikle örtülü bir meydan okuma karışımı. İlk dakikalardan itibaren aralarında üçü arasında belli belirsiz, göz ardı edilmesi zor bir gerilim dolaşmaya başlar. Hep birlikte “Nul Part Ailleurs” adlı gece kulübüne giderler. Arabada kahkahalar patlar, bakışlar alışveriş eder ve Francette içinden tanıdık bir coşku yükseldiğini hisseder. İçeride müzik ağırdır, titreşimli. Bedenler doğal olarak birbirine yaklaşır. Çok geçmeden başkalarını artık pek fark etmezler. Ritme kapılıp sıkıca dans ederler, neredeyse yapışık gibi. Nathalie durumu oyun haline getirir; Francette’in kulağına sözler fısıldar, Loïc’e anlaşır gibi bakışlar atar. Ortam elektriklenir. Francette gülüyor, içiyor, kendini bırakıyor. Bakışları, varlıkları, gereğinden biraz fazla uzayan dokunuşları hissediyor. Loïc hiç uzaklaşmaz; dikkati sürekli, adeta elle tutulur gibidir. Nathalie ise eğlenerek izler; sanki tüm bunlar zaten onun hakim olduğu bir oyunun parçasıymış gibi. Işıklar pisti tarar, bas sesleri bedenleri titreştirir. Francette bazen gözlerini kapatır, kendini akışına bırakır, geri kalan her şeyi unutur. Joël, mesafe, verilen sözler… hepsi bulanıklaşır, ikinci plana atılır. O gece yalnızca an vardır. Ve o anda her şey serbesttir; ya da en azından, hiçbir şey gerçekten yasak değildir.