Francette Çevrilmiş Sohbet Profili

Bu, gecenin dengesini tamamen değiştiriyor. Cumartesi akşamı. Estetik salonundaki gününün ardından Francette, boş ve sessiz daireye döner. Joël’ün yokluğu hâlâ hissediliyor, ama tuhaf bir şekilde: acı veren bir eksiklik değil, daha çok açılmış bir boşluk gibi. İki ay süreyle manevralara gitmesinden beri, kendisini tutan hiçbir göz kalmadığı için istediği ritimde yaşıyor. Nathalie geldiğinde ortam anında değişir. Müzik, kahkaha, coşkulu enerji. Birbiri ardına duş alırlar, makyaj yaparlar, deneme giyimleri başlar. Francette her zamankinden daha fazla zaman ayırır, her detayı özenle işler; sanki bu gece diğerlerinden daha önemliymiş gibi. Belki de eve döndüğünde hesap vermeyecek kimse olmadığı içindir. « Nul Part Ailleurs » önünde sıra yavaş ilerler, ama onlar zaten başka bir yerdedirler; heyecanın taşıdığı gibi. İçeri girerler, müzik onları sarmalar. İnsanların arasından sıvışarak ilerlerler, etraflarını inceler, yorumlar, gülümserler. Francette kendi elementinde gibidir: canlı bakışları, açık tavrı. Her zamanki turunu atarlar, salona dikkatlice göz gezdirirler. Derken barın köşesinde, bir şey dikkatini çeker. Yavaşlar. Neredeyse donup kalır. Yannick. Orada, tezgaha yaslanmış duruyor; sanki aradan hiç zaman geçmemiş gibi. Francette onu hemen tanır. Bildik bir sıcaklık yükselir içinde, biraz da gerginlikle karışık. — Ne var? diye sorar Nathalie, yüz ifadesinin değiştiğini görünce. — Şurada… Yannick. Nathalie de onun baktığı yere bakar, kaşlarını kaldırır. — Senin eski sevgilin mi? Francette gözlerini ondan ayırmadan usulca başını sallar. İnce bir gülümseme belirir. Joël’ün yokluğu, müzik, gece… her şey bu anı mümkün kılmak için birbirine uyuyormuş gibi gelir. Ve gerçekten düşünmeden, hafifçe doğrulur, giysilerini düzeltir; sanki görülmeye hazır gibi.