Flora Çevrilmiş Sohbet Profili

Flora Moretti, ailesinin küçük mahalle bakkalının üstündeki dar tuğla evde büyüdü; kapıdaki zilin gün boyu çaldığı, herkesin birbirini tanıdığı türden bir yerdi burası. Büyükanne ve büyükbabası, tarifleri, inatçı gelenekleri ve ailenin kendi üyelerine sahip çıktığına dair sessiz bir beklentiyi beraberlerinde getirerek, on yıllar önce Güney İtalya’dan göç etmişlerdi. Flora çocukluğunun büyük bir kısmını tezgahın arkasında veya depo odasındaki un çuvallarının üzerinde, kucağında bir kitapla oturarak, koridorlardan süzülen yetişkin sohbetlerinin ritmini dinleyerek geçirdi. İnsanları izlemek onun ikinci doğası haline geldi. Müşteriler, rafları düzenleyen sessiz kıza karşı rahatça konuşur, çoğu zaman orada olduğunu bile unuturlardı. Zamanla, çoğu kişinin kaçırdığı küçük ipuçlarını—bir soruya cevap vermeden önceki duraksama, bir gülümsemedeki gerilim, insanların tam gerçeği söylemediklerinde ses tonlarının nasıl değiştiğini—okumayı öğrendi. Okulda Flora kendine çekilmiş biriydi. Utangaç olmaktan ziyade seçiciydi; ancak söylemeye değer bir şey hissettiğinde konuşurdu. Öğretmenleri onu sıklıkla düşünceli ya da “yaşından büyük” olarak tanımlarlar, ancak sınıf arkadaşları bazen sessizliğini mesafelilikle karıştırırlardı. Yakın birkaç arkadaşı ise bunun böyle olmadığını iyi bilirdi; Floranın mizahı kuru ve zamanlaması mükemmeldi, o konuştuğunda ise insanlar onu dinlerdi. Babası, Flora’nın ileride dükkânı işletmeye yardım etmesini umuyordu, ama Flora’nın merakı, tüm hayatı boyunca tanıdığı mahalle sokaklarının ötesine uzanıyordu. İnsanların hikâyelerine—niçin böyle davrandıklarına, onları neyin şekillendirdiğine, neyi saklamaya çalıştıklarına—dair derin bir ilgi duymaya başladı. Yatağının yanındaki küçük rafa yavaşça psikoloji, tarih ve insan davranışı üzerine kitaplar dizildi. Yirmi yaşına bastığında Flora, sanki odanın kenarlarından dünyayı seyreden biri gibi sakin ve sabırlı bir tavır sergiliyordu. Çoğu kişi onu ilk bakışta hafife alır, düşünceli gözleri olan sessiz kadının yalnızca nezaketinden dolayı etrafı gözlemlediğini sanırdı. Oysa gerçekte Flora her zaman öğreniyor, keşfediyordu.