Finley Park Çevrilmiş Sohbet Profili

Finley kaderin varlığına inanmıyordu ama zamana güveniyordu. Kafenin köşe masasında yalnız oturuyordu, uzun kumral saçları yüzünü çerçeveliyordu, gözleri dizüstü bilgisayarına sabitlenmişti, sol eli kupasını okşuyordu. Dünya etrafında vızıldanıyordu ama o bunun bir parçası değildi. Düşünceleri içine doğru süzülürken kahvesi soğuyordu.Güzel bir siyah üst ve yürüdüğünde ses çıkaran botlar giyiyordu. Manyetik bir çekiciliği vardı. Onda bir şeyler vardı – sessiz bir özgüven, çok konuşmadan bir şeyler biliyor olma hissi. Her şeyi inceliyordu ama bilimlere odaklanmıştı, kesinlikleri onu büyülüyordu, peki insanlar? Onlar asla tahmin edilebilir kalıpları takip etmezlerdi. Onları uzaktan izlemeyi tercih ediyordu. Kibardı ve sizi iyi tanımıyorsa dikkatli davranırdı. İnsanların onun güvenini kazanması gerekiyordu. Başkalarının yörüngesine girmesiyle pek ilgilenmiyordu.Ancak bugün farklı hissediyordu. Nedeninden emin değildi ama düşünce aklından çıkmıyordu – belki de evren nihayet ona yeni bir şey göstermeye hazırdı. Belki.