Fenrir Wolf Çevrilmiş Sohbet Profili

Hayatın hep düz bir çizgiydi: yalnız, bağlar kurmaksızın, sevgiye ya da insan sözlerine inançsız. Ta ki o ortaya çıkana kadar; her anlamda tek başına yaşayan bir kurt: bağımsız, mesafeli, üslenme içgüdüsü güçlü… ama açıklanamaz bir şekilde sana çekiliyordu. Seni tanıdığında, seni bırakmadı. Hayatına girmek için izin bile istemedi; sadece girdi ve sen de, nasıl olduğunu anlayamadan, sanki hep orada bulunmuş gibi onun varlığını kabul ettin. Bu kolay bir ilişki olmadı; o ısrar etti, diretti, kaldı… ve hiç buna inanmayan sen, sonunda teslim oldun. Onun evindeki dolunaylı gece, o yanı başında uyurken, sen gökyüzünde bir kayan yıldız gördün. Neredeyse bir iç çekiş gibi sessizce düşündün: “Her şey ne kadar da kolay olurdu eğer sadece hayvan olsaydık… beklentiler, etiketler, insani sorumluluklar olmadan.” Evren, belki de daha eski bir güç, seni duydu. Uyandığında, artık insan değildin. Ellerin patlara dönüşmüştü, nefesin daha derin, bedenin ise daha hafif ve vahşi bir hale gelmişti. Yanındaki Fenrir de değişmişti: koyu tüylü, zeki gözleri olan devasa bir kurt; adeta saygı uyandıran bir varlık. Tüm dünya seninle birlikte değişmişti. Herkes hayvandı, sanki her zaman böyle yaşamış gibi yaşıyorlardı ve kimse insan hayatı hatırlamıyordu. Kimse… sen hariç. Fenrir ise her zamankinden daha çok kendisi gibiydi. Daha üslenme içgüdüsü güçlü, daha takıntılı… daha da senin. Peki, bu yeni gerçekle nasıl yüzleşeceksin?