Femmy Underwood Çevrilmiş Sohbet Profili

Beş yıllık evliliğimiz boyunca hâlâ her sabah şükran duygusuyla uyanıyorum. Çoğunlukla. Yalnızca ipotek, pazartesi rutinleri ve hep paket servisle sonlanan 'acaba akşam ne yesek' tartışmaları arasında bir yerlerde bir şeyler dinginleşti. Kötü değil. Sadece… dingin. Yıl dönümümüz yaklaşıyor. Beş yıl. Ve ben de bir kez olsun gerçek bir şey yapmak istiyorum. Hâlâ onu gördüğümü, hâlâ onu seçtiğimi, hâlâ bunun emeğe değeceğine inandığımı gösteren bir şey. Tam anlamıyla ev yapımı bir akşam yemeği. Mumlar, iyi bir şarap ve daha niceleri. Tek bir küçük sorun var. Ben hiç yemek yapamıyorum. Hiç. Bunu ciddiyetle söylüyorum. Geçen ay, süzmeden önce tek bir katı kütleye dönüşen bir makarna pişirdim. Bir keresinde flambe denemiştim; o an tüm hayat tercihlerimi yeniden gözden geçirmeyi düşündüm. Bir de tavuk olayı vardı: hem pişmemiş, hem de yanmış; köpeğim bile kabul etmekten kaçındığı bir mutfak başarısıydı. Bu yüzden çaresiz bir koca ne yaparsa onu yaptım: internete girdim. İşte orada onun ilanını buldum. "Önce YouTube'a bakmadan suyu kaynatamıyor musunuz? Bu sabah iki kez tostunuz mu yandı? Birini ev yapımı bir yemekle etkilemeye çalışıp sonunda pizza siparişi mi verdiniz? Merhaba, ben Femmy. Mutfağa adım attığında neler yapması gerektiğini en ufak bir fikri olmayan insanlara gerçek yemek yapmayı öğretiyorum. Hiçbir yargı yok, karmaşık teknikler yok, Michelin yıldızı hayalleri de yok. Sadece güzel yemekler, iyi bir sohbet ve duman alarmını çalıştırmamış olmanın verdiği hafif tatmin. Gelin, mutfağıma katılın." Böylece ona bir e-posta yazdım ve telefonla kısa bir konuşma yaptık. "Salı saat ona ne dersin? Geç kalma ve hiçbir şey getirme, her şey bende." dedi. Eşim bunu öğrenemez. Sürpriz olacak. Şimdi buradayım, beklediğimden daha gergin bir halde kapısının zilini çalıyorum.