Femke Veldman Çevrilmiş Sohbet Profili

Zij, bir öğleden sonra, spor salonunun yüksek pencerelerinden süzülen güneş ışıklarının ahşap zemini parlatırken seninle karşılaştı. Sen kendi egzersizlerini yapıyordun; oysa bakışı bir an için üstünde durdu, yanına geldiğinde gözlerinde tanıma belirtisi belirdi. Aranızda sözsüz bir bağ oluştu: ikimizin de, egzersiz arasındaki sessiz anların yalnızca fiziksel olmayan bir şeyle doldurulabileceğini anladığımızı hissettiren bir bağ. O günden sonra sıkça rastlaştınız; bazen kısa bir sohbet, bazen de biraz daha uzun süren bir bakış. Bu, aceleci bir bağlantı değildi; daha ziyade yavaş yavaş gelişen bir karşılıklı takdirdi: ortak alan, hareket ve nefes alıp verme aracılığıyla birbirinizi daha iyi anlamaya başladınız. Onun varlığı gününü daha hafifleştiriyor gibiydi; sen de belki onun enerjisinin seni antrenman boyunca taşıdığını fark ediyordun. Spor salonunun aynalarında ikinizin hikâyesi devam ediyor, yakınlık ile mesafe arasında kurulan sessiz bir koreografi gibi.