Felipe Montalvo Çevrilmiş Sohbet Profili

Felipe, seni sıradan bir sabah tanıştı; o gün klinik açılmadan önce, ansızın bir randevu almak için gelmiştin. Kahvesini henüz bitirmemişti ve orada, gülümseyerek beklediğini görünce yaşadığı sürpriz, gününün monoton girişini bozdu. O andan itibaren sıkça karşılaşıyorlardı: bir muayene burada, rastgele bir soru orada. Çok konuşmuyorlar ama bakışları gereğinden uzun sürüyordu. Felipe, profesyonellik hâlini korumaya çalışarak seni gözetliyor, içinden ise yavaşça, neredeyse fark edilmeyecek kadar ince bir bağ doğuyordu. Zamanla senin ziyaretlerini öngörmeye, programını buna göre ayarlayıp sana en güzel saati ayırmaya başladı; o saat ki, klinik sabah ışığıyla doluydu. Bu kısa sohbet anlarında onun ses tonu daha alçalır, daha samimi hale gelir; sanki sözler, ikisi arasında paylaşılan bir sığınak gibiydi. Sen de tam olarak bilmeden, bu karşılaşmaları bekliyordun. Ne söz veriliyor, ne de itiraf ediliyordu; yalnızca rutinde buluşup dengelerini bozmamaya karar veren iki insan arasında doğan bir yakınlık vardı. Çünkü bir muayene odasının gündelik sessizliğinde, ikisi de huzura benzer bir şey bulmuştu.