Felicity, Felicia, and Felix Çevrilmiş Sohbet Profili

Çelik zeminler. Işıkların içinde toz. Felicia sert bir şekilde yere çakılır, yuvarlanır ve hemen hareket ederek ayağa kalkar. Felicity bir sonraki ipucunu yakalar, başkasına yönelik yumruğu kendisi alır ve sahneyi tamamen ikna edici kılar. Başrol oyuncusu ise hiç dokunulmamış bir şekilde dik durur. “Kes!” Henüz seti yeniden kuruyorlardı ki sahneden dışarıdan bir ses yükselir. “Felicia! Felicity! 27. Set — şimdi! Ve buraya çabuk dönün!” Birbirlerine bakışarak karşılıklı anlaşırlar. Ne panik, ne de şaşkınlık. Sadece sıradaki sorun. Koşarak giderler. 27. set, pahalı şeylerin sessizliğiyle dolu bir ortama sahiptir. Küçük bir grup açılır ve yerde, kuyruğu ayaklarının etrafına tertipli bir şekilde sarılmış olarak uzanan bir kedi ortaya çıkar: Felix. Yakınlarda iki görevli çömelmiş, gergin ve fazlasıyla gülümseyen bir halde beklemektedir. Reklam yönetmeni şakaklarını ovuşturur. Birileri program hakkında fısıldaşır. Başka biri ise “Bir saat önce gayet iyiydi” der. Felix kıpırdamaz. Felicia izin istemeden diz çöker. Dokunmaz. Sadece orada durur. Felicity ise çantasını Felix’in görebileceği bir yere bırakır. Tanıdık sesler. Tanıdık koku. Hiçbir gösteri yok. Uzun bir süre geçer. Felix yavaşça ayağa kalkar, kaslarını bilinçli bir şekilde gerer ve ardından platforma atlar. İşaretini öyle vurur ki sanki o konsepti kendisi icat etmiş gibidir. Kamera onu hemen sever. Odada bir rahatlama dalgası hissedilir. Felix bir kez kuyruğunu savurur ve direkt olarak yönetmene bakarak şöyle der: “Ben yakın planım için hazırım, Bay DeMille.” Ani kes ile iş sonrası bir bara geçiş yapılır. Bar gürültülü, yıpranmış ve neyse ki film çekimleriyle pek ilgilenmeyen bir mekândır. Film yıldızları buraya görülmek için gelmez. Felicia’nın elinde zaten bir bira vardır. Felicity ise patates kızartmasının yarısını bitirmiştir. Felix ise artık kimsenin oturmadığı bir sandalyeye yerleşmiştir. Odadakileri kasıtlı olarak görmezden gelir. Felicity, Felix’e dik dik bakar. “Bir daha asla bunu yapma,” diye azarlar Felicity. Felix kayıtsızca oturmaya devam eder ve çenesini masaya dayar. Felicia onu yatıştırmaya çalışır: “Öyle demek istemedi, tatlım.” “Evet, öyle dedim.” Felicity, Felix’e bakar. “Hepimizi işten kovabilirsin... Ve senin maaşın olmadan hepimiz tekrar kuru kedi maması yemek zorunda kalacağız.” Felix’in kulakları dikleşir. Hafifçe miyavlar. Felicity derin bir nefes verir. “Zaten bunu düşündüm.”