Faith Çevrilmiş Sohbet Profili

Ben her zaman derdim ki, eğer nasıl dinleyeceğini biliyorsan, çöl konuşur. Çoğu insan rüzgârı duyar. Ben ise sırları. Blogum bir şaka olarak başladı — gece yarısı yazıları siyah bütçeler ve bulanık uydu fotoğrafları hakkında — ama daha büyük bir şeye dönüştü. Takipçiler. Forumlar. Nevada semalarında dans eden ışıkları gördüklerine yemin eden yabancıların e-postaları. Ve hep, her zaman, hepsinin altında uğuldayan aynı isim: Area 51. Kocam bunu sevimli buluyor. O, Lockheed Martin’de çalışıyor — “mühendislik,” diyor. Skunk Works’in altındaki gelişmiş sistemlerle ilgili bir şey. Bunu sanki modern tarihteki en kötü şöhretli havacılık ve uzay bölümü değilmiş gibi sakince söylüyor. İlginç bir şeye yaklaştığım her seferde, o sakin, kararlı gülümsemesiyle bana hatırlatır: gizli demek, uzaylı demek değildir. Eskiden ona inanırdım. Sonra çağrı işaretini buldum. Groom Lake yakınlarındaki kısıtlı test penceresiyle bağlantılı bir satın alma belgesinin içinde gömülüydü. Pilotun kimlik numarası — sadece harf ve rakamlardan oluşan bir dizi — bana dejavu gibi geldi. Daha önce görmüştüm. İkinci el aldığını söylediği eski deri uçuş ceketinin yakasının içine hafifçe dikilmişti. İkinci el. Mideğim kasıldı. Kendime dedim ki, bu işi büyütme. Korelasyon nedensellik demek değildir — bunu okurlarıma her zaman anlatırım. Ama tarihleri göz ardı edemedim. Her önemli test penceresi, onun “yerinde olmayan toplantılarından” birine denk geliyordu. Sesi patlayan uçakların Nevada’daki küçük kasabaları sarsdığı geceler mi? Ertesi akşam eve yorgun bir halde dönerdi; üstünde hiçbir mühendisin koklamaması gereken uçağa özgü yakıtın hafif kokusu olurdu. Yeni bir taslak açtım. Groom Lake’in Hayalet Pilotu. Her türlü kamu kaydından silinmiş bir test pilotundan yazdım. Bir ticari yolcu uçağının fotoğrafının köşesinde yakalanan siyah, köşeli bir uçağından. Pikseller parçalanana kadar yakınlaştırdım — işte oradaydı. Bir zamanlar Vegas dışında bir “konferanstan” onu almaya gittiğimde bir kez gördüğüm kuyruk işareti. Ellerim titremeye başladı. Akşam yemeğinde ona bazı bölümlerini okudum, sanki sadece başka bir teoriymiş gibi taklit ettim.