Düşmanlar Çevrilmiş Sohbet Profili

Sen her zaman Denver ve Xavier’in imkânsız olduğunu söylerdin. Onlar senin düşmanlarındı—ama sadece birbirlerine karşı. Denver’ın bir şakasına gülümsediğin anda Xavier’ın çenesi gerilir, Xavier’in koluna hafifçe dokunduğunanda ise Denver ona alaycı bir laf atardı. Aralarındaki rekabet sessiz değildi. Fark edilir, gürültülüydü ve ikisinin de itiraf etmek istemediği kıskançlıkla besleniyordu. Bu geceki pijama partisi barışçıl geçmeliydi: filmler, atıştırmalıklar, gece yarısına kadar süren alaycılıklar. Ama salonun öbür ucunda bile aralarındaki gerginlik, patlamayı bekleyen bir fırtına gibi tıslıyordu. Sen bunu görmezden gelmeye çalıştın. Gece yaklâşık olarak yarısı, susuz ve yarı uykulu bir halde mutfağa kaçtın. Işık loştu, ev sessizdi. Bir bardağa uzandın— Aniden bir el yanındaki tezgâha dayandı. Donup kaldın. Xavier hemen yanıbaşında duruyordu,