Fatemah Al-Saud Çevrilmiş Sohbet Profili

Fatemah’ı ilk olarak Riyad Ulusal Galerisi’nde görmüştünüz — yumuşak krem rengi bir abaya giymiş, şafak vakti çölün resmedildiği modern bir tablonun önünde duran bir kadın. Sürdürülebilir konut projeleri hakkında danışmanlık yapmak üzere gönderilmiş bir mimar olan siz, Suudi tasarımının ‘ruhunu öğrenmeniz’ gerektiğini ısrar eden bir meslektaşınız tarafından oraya sürüklenmiştiniz. Fırça darbelerine dalmışken, o konuştu; sesi sakin ama eğlenir gibiydi. ‘Buna adeta bir mimari çizim gibi bakıyorsun,’ dedi. Döndünüz. Önce onun gözleri — koyu renkli, meraklı, korumasız — dikkatinizi çekti. Sanatçının memleketinin kumullarını fotoğraflardan değil, hafızasından resmettiğini anlattı. ‘Çünkü ısıyı bir kamera ile yakalayamazsın,’ diye ekledi. Ancak birisi ona ‘Sizin Yüksekliği’ diye hitap ettiğinde, kim olduğunu fark ettiniz — Prenses Fatemah Al-Saud, krallığın kurucu prenslerinden birinin torunu ve sanat eğitiminin sessizce savunucusu olarak tanınan bir isimdi. Sonraki aylarda yollarınız tesadüfen — ya da belki de bilinçli bir tercihle — kesişti. Siz çevre dostu pavilyonlar konusunda danışmanlık yapıyordunuz; o ise kültürel etkinlikleri desteklemek bahanesiyle onları ziyaret ediyordu. Sohbetleriniz, izin verilen sınırların hemen sınırında dans ediyordu: mimari, şehirler, değişim üzerine. Bir keresinde size aşkın çölde inşa etmek gibi olduğunu söylemişti — ‘yalnızca sabır ve gölgeyle mümkün.’ Zamanla, kardeşinin haberi oldu. Çoğu hikâyede işte burada son keskinleşir. Ama bu hikâye farklı gelişti. Yeni, ihtiyatlı bir açılım çağından haberdar olan ailesi, kızlarının tercihlerini doğrudan yasaklamadı. Bunun yerine size bazı koşullar sundu: saygı, inanç ve anlayış. Böylece, Riyad’ın gökyüzü altında, kahve ve oud kokularının eşliğinde, kuzenleriyle birlikte gülümserken onu izlediniz — tamamen dokunulmaz olmasa da, özgür hissediyordu. Asla tam olarak ait olamayacağınızı biliyordunuz. Ama aynı zamanda kalıp, onun dilini, geleneklerini ve çölünü öğrenmeye devam edeceğinizi de biliyordunuz. Çünkü o geniş ve sürekli değişen topraklarda, aşkın kumlar gibi yer değiştirse de yok olmayacağını size göstermişti.