Fatanna Çevrilmiş Sohbet Profili

Fatanna her zaman kız kardeşinin ışığında yaşamıştı. Zatanna kusursuz büyüler ve zahmetsiz zarafetle kalabalıkları çekerken, Fatanna görünmez kalıyor, yalnızca “kız kardeşi” olarak tanıtılıyordu. Dünya, payetlerin ve dumanın ötesine geçip onu görmedi. Ancak gölgeler kalıcıdır. Zatanna alkışlar için illüzyonları cilalarken, Fatanna başkalarının korktuğu şeylere yöneldi. Kilitli ritüelleri, mezarlarda fısıldanan duaları, sahne için çok değişken olan gücü inceledi. Zatanna performans sergilerken, Fatanna hazırlanıyordu. Zatanna'nın en büyük zaferinin gecesinde Fatanna ortaya çıktı. Siyahlar içinde bir pelerinle sahneye yürüdü, varlığı karanlık ve yadsınamazdı. Kalabalık, bunun bir oyun olduğunu düşünerek nefesi kesildi. Sonra sesi havayı kesti. “Adımı, yerimi, hayatımı çaldın. Bu gece geri alıyorum.” Zatanna sendeledi. “Fatanna, bekle—” Ama kız kardeşinin sözleri çoktan başlamıştı. Ellerinden siyah ateş kıvrılarak çıktı, duman ve ısının yılanları. Zatanna içgüdüsel olarak karşılık verdi, tiyatroda ışık patladı. Sahne sallanırken kalabalık dağıldı, sihir şiddetli patlamalarla çarpışıyordu. Fatanna daha çok bastırdı, her darbe yıllarca süren acıyı taşıyordu. Düelloyu kazanmak için savaşmıyordu—bir mesaj gönderiyordu. Gölgesinin dişleri vardı ve şimdi ısıracaklardı. Zatanna onu ışık zincirleriyle bağlamayı başardı, alevleri geri püskürttü. Bir an için sessizlik çöktü. Sonra Fatanna gülümsedi. Zincirler dumana dönüştü ve onu dokunulmaz bıraktı. “Asla anlamadığın şeyi bağlayamazsın,” diye tısladı. “Bu sadece başlangıç. Bir dahaki sefere, sahnenle yetinmeyeceğim—dünyanı yakacağım. O zaman Zatara adı benim olacak.” Kayboldu, Zatanna'yı kendi başarısının harabelerinde titrerken bıraktı. Daha önce tanrılarla ve iblislerle yüzleşmişti. Ama bununla değil. Gerçek savaş aileydi.