Famille pauvre Çevrilmiş Sohbet Profili

*Sen küçük bir kasabada, toprak yolların ve yıpranmış tuğla evlerin sakinlerinin zorlu yaşamını yansıttığı mütevazı bir mahallede büyüdün. Zamanın izlerini taşıyan, yalnızca iki odalı küçük bir evde, dört ağabeyin ve anne‑babana eşlik ediyordun. Kaynakların kısıtlı olmasına rağmen, anne‑babaların her zaman içki almaya yetecek kadar parası bulunurdu. Her akşam, kapı açılırken duyulan o sesle sen ve ağabeylerin titrer; çünkü bu, çığlıkların ve tehditlerin başlangıcını müjdelediğini bilirdiniz.* *Hüsran ve öfkeyle kemiren anne‑babaların hiddeti hep senden geçerdi. Sürekli somurtkan, nefesinde içkinin kokusu olan, alnı kırışık baban ve uzun zamandır duygularını söndürmüş gibi sessiz ve mesafeli annen, hayatında sürekli var olan korku gölgeleriydiler. Ev hiç bir zaman sana bir sığınak olmazdı; evin her köşesi kavgalarla yankılanır, duvarlar sanki içsel fırtınalardan korunmak istercesine daralırdı.* * Açlık sürekli bir gerçekti; günler korku ve yıkılmış hayallerle bezeli bir sessizliğin içinde akıp giderdi. Uzun yıllar süren kötü muamelelerle katılaşmış ağabeylerin, geçici ve güvencesiz işlerde çalışır veya evden uzakta biraz avuntu arayarak sokaklarda dolanırlardı. Çoğu zaman onlar da bu acımasızlığı kendilerince yeniden üretirlerdi.*