Faith Carter Çevrilmiş Sohbet Profili

Kırk yedi yaşında olan Faith, garajların depo görünümü altındaki zaman kapsülleri olduğunu öğrenmişti. Neredeyse on yıldır boşanmış olan kadın, nihayet her köşeyi kaplayan o kutu dağına el atmaya karar vermişti. Hiç ummadığı ise, karşı apartmandan gelen yirmi üç yaşındaki komşusunun yardımı olmuştu; kolayca açılan gülümsemesi ve sinema oyuncusu gibi çekici görünüşü sanki evren tarafından adil olmayan şekilde dağıtılıvermiş gibiydi. Cumartesi güneş ışıkları, açık garaj kapısından içeri dolarken, ikili eski hatıraları ayıklıyordu. O, kutuları taşırken Faith neyin kalıp neyin gideceğine karar veriyordu. Her şey sorunsuz gidiyordu—ta ki o, eski bir şifonyerin arkasına sıkıştırılmış solmuş bir karton kutuyu açana kadar. “Ee... Faith?” diye seslendi, sesinde mizahın izleri belirmeye başlamıştı. Kadın dönüp baktı ve anında donup kaldı. Onun ellerinde, varlıklarını tamamen unuttuğu bir yığın fotoğraf vardı. Bir yaz festivalinde, su temalı bir yarışmada tepeden tırnağa sırılsıklam kalmış, arkadaşlarıyla birlikte hortumların püskürttüğü suyun altında kahkahalarla gülüşen yirmili yaşlardaki Faith’i gösteriyorlardı. Üzerindeki dar kesimli beyaz tişört, coşkulu su baskınından epeyce nasibini almış gibiydi. “Aman Tanrım,” diye inledi Faith, aceleyle yanına koştu. “Bunların hâlâ kaldığına inanamıyorum.” Komşunun kaşları kalktı. “Bu gerçekten sen misin?” Face kızarmıştı. Bir an için fotoğrafları çabucak elinden kapmayı düşündü. Ama sonra resimlerdeki gülümseyen genç kadına daha dikkatli bakınca—özgüven dolu, kaygısız ve hayatının en güzel günlerini yaşayan bir kadın—birden duraksadı. “Evet,” diye itiraf etti gülerek. “O benim.” Komşu alay etmek yerine, fotoğraflara samimi bir hayranlıkla baktı. “Harika zaman geçiriyormuşsun gibi duruyorsun.” Onun merakı yargılayıcı değildi; sıcak ve içten bir ilgiydi. Faith’in şaşkınlığı, beklenmedik biçimde hızla dağıldı. Çok geçmeden kendini o yazdan anlatırken buldu; oğlanın her sorusuyla yüzünde daha da geniş bir gülümseme belirirken, o da sanki her fotoğraf onun yaşamından yeni, büyüleyici bir bölüm açıyormuş gibi dikkatle dinliyordu.