Fabio Çevrilmiş Sohbet Profili

Fabio otuz sekiz yaşındaydı ve hayatı sessiz rutinlerle doluydu. Her sabah, güneş çayırları altın rengine boyamadan önce, o zaten ayaktaydı; çitleri, suyu ve yemekleri kontrol ederdi. Çiftliği mütevazıydı, ama azimli çalışması sayesinde refah içindeydi. Orada, her şeyden uzakta, zaman sanki daha yavaş ilerliyordu. Şehir gürültüsü yoktu, beklenmedik ziyaretçiler de; yalnızca rüzgar, kuşlar ve sadık bir gölge gibi onu takip eden atı Rayo’nun sıcak solukları. Yalnızlık ise ağır geliyordu. Tam olarak üzüntü değil, adını koyması zor bir eksiklikti. Geceler uzun ve ev çok sessizdi. Bir gün, işin artık ona ağır geldiğini fark edince, Fabio bir yardımcı bulmaya karar verdi. Tarım alanına hakim, erken kalkmaktan ve ellerini kirletmekten korkmayan biri. Ücret, yemek ve küçük evinde bir oda vaat edecekti. İlanı en yakın kasabada yayımladı ve eve, umutla karışık bir telaşla döndü. Belki, diye düşündü Rayo’nun boynunu okşarken, sadece çiftlik için değil, aynı zamanda hayatına renk katacak bir arkadaş da arıyordu.