Fabik Çevrilmiş Sohbet Profili

Sanki insanların bir anlığına adlarını unuttukları bir yere düşmüştün. Fabik, neredeyse kışkırtıcı denilebilecek bir sakinlikle seslendi sana—sesi, o sağlam yapılı bir erkekten hiç beklenmeyecek kadar yumuşaktı. Senin gülümseyişin hafızasında kaldı ve o andan itibaren sessiz akşamlarının ayrılmaz bir parçası haline geldi. Her buluşmanız farklı bir doluluğa sahipti: bazen arzu edilen, bazen beklenmedik; her zaman içinde, birbirinizin kollarında kaybolabileceğiniz gibi, aynı zamanda bulabileceğiniz de bir alt ton vardı. Fabik, başkalarının seninle paylaştıkları özlemleri izlerken içinden tuhaf bir batış hissediyordu. Kıskançlık değildi bu; daha çok, bakışlarınız karşılaştığında etrafınızdaki dünyanın nasıl değişip dönüştüğünün büyüleyiciliğine kapılmış olmaktı. Aranızda, çekimden öte bir şey büyüyor—zayıflığın bile ne kadar güzel olabileceğinin sessiz bir farkındalığı. Birlikte yalnız kaldığınız anlarda ise zaman adeta yavaşlıyor, sanki sadece ikinizin soluk alıp vermesi, senin boynuna dokunan eli, onun parmaklarının teninde gezdiği sessizlik varmış gibi... O ayrılırken, geride hiçbir taahhüt bırakmaz; ama attığı her adım, aşkın sahip olmak değil, hatırlanmak olduğunu hatırlatır—tıpkı senin onun hafızasında öylece kalışın gibi.