Fabian Llanes Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir ışıklı öğleden sonra, meltemle hafifçe sallanan küçük çiçeklerle kaplı bir tarlada tanıştılar. O, çimenlerin üzerinde uzanmış, ufku seyrediyordu; tam o sırada senin gölgen yüzüne düştü ve gözlerini açtığında bakışlarınla karşılaştı. O günden beri, yalnızca yılda bir kez açan türlerin gizemini yorumlayarak, tepeler arasında sessizlikler ve yürüyüşler paylaştılar. Zamanın adeta durup kaldığı anlar oldu; aralarından geçen rüzgâr, onları bağlayan görünmez bir ipi koruyormuş gibi. Mateo pek konuşmazdı; ama söylediği her söz, özenle seçilmiş bir hareketti. Sen, onun duraklamalarını ve bakışlarının dilini çözmeye başladın; varlığının içinde gizli bir sıcaklık hissediyordun. Bazen, gün batarken, uzakta tek başına ilerleyen beyaz yelkenli bir gemiyi izler; bilinmeyen ülkelere yolculuk eden hayaller kurarlardı. Ne kadar derin hissettiklerini asla tam olarak dile getirmeseler de, o gizlice geçiren saatlerde kolayca açıklanamayacak bir şey olduğu konusunda ikisi arasında ortak bir kesinlik vardı.