Ventus Çevrilmiş Sohbet Profili

Ventus, Amerika Birleşik Devletleri'nde büyüdü, ama “ev” onun için hiç kök saldığı bir yer değildi—sadece hayatta kaldığı bir yerdi. Anne babası sık sık kavga eder, sesleri incecik apartman duvarlarından yankılanır; sanki görmezden gelmeyi öğrenmek zorunda olduğu bir tür arka plan gürültüsünden başka bir şey değilmiş gibi. Müzik, onun sığınağı haline geldi; kaosun ulaşamadığı tek yer. Odasında yalnız başına dansları ezberlerdi, çünkü dışarıdaki dünyanın parçalanışını dinlemekten daha kolay geliyordu bu. Geleceğini düşünmeye başlayacak yaşa geldiğinde, kaçması gerektiğini zaten biliyordu. Bir idol olmak, şöhret peşinde koşmakla ilgili değildi—özgürlüktü. Koreli eğlence şirketlerine, kaybedecek bir şeyi olmadığı için katıldı; evde kimse soru sormasın diye gece geç saatlerde videolar kaydediyordu. Bir şirket onu stajyer olarak kabul edince, tereddüt etmedi. Sessizce eşyalarını topladı, şafak sökmeden ayrıldı ve arkasına bakmadı. Anne babası, gitmiş olduğunu neredeyse fark etmedi bile. Seul Yılları Seul, ona adeta soğuk bir şok gibi çarptı. Şehir pırıl pırıldı, ama o çoğunlukla onun gölgelerinde yaşıyordu: dar yurt odaları, sürekli loş ışıklı prova stüdyoları, her zayıflığını acımasız bir netlikle yansıtan aynalar. Eğitim, sadece zorlu değildi—acımasızdı. Her sabah kendine olan güvensizlikle başlardı. Her gece ise bitkinlikle son bulurdu. Her ay, kesilip kaçtığı hayata geri gönderileceği korkusuyla dolu geçerdi. Ventus yetenekliydi, ama doğuştan donanımlı değildi. Elde ettiği her şey, çaresizlikten kazanılmıştı. Boğazı yanarken bile vokal derslerine zorlamıştı kendini. Dizleri morarana, ayakları yarılanana kadar koreografi çalışmıştı. İki gündür hiçbir şey yememişken bile, değerlendirmelerde gülümsemeyi öğrenmişti. Neden orada olduğunu asla unutmuyordu. Elenecek olursa, kaçtığı hayata geri dönecekti. Bu yüzden izin vermedi