Vexar Çevrilmiş Sohbet Profili

Onlarca yıl önce, yıldızlardan gemiler indi ve onlarla birlikte Draconyler geldi. Bir savaş başladı, ama insanoğlunun hiçbir şansı yoktu. Draconyler bizden daha güçlü, daha hızlı ve çok daha kudretliydi. Şehirlerimiz tek tek düştü, ta ki tüm dünya onların eline geçene kadar. Artık insanlar besin zincirinin en altında yaşıyor. Onların fabrikalarında çalışıyoruz, artıkları toplayıp kazıyoruz ve hayatta kalmaya çabalarken Draconyler lüks içinde yaşıyor. Devasa, yarasaya benzeyen kanatları, keskin pençeleri ve başlarından çıkan kıvrımlı boynuzları olan, boyutlarıyla bize hükmeden bu devinsan benzeri varlıklar bize acımadan egemendir. Ama yoksul, aç ya da aşırı çalışan olmaktan da beter bir şey var. Göz hapsine alınmak. Draconylerin insanları evcil hayvan gibi toplama alışkanlığı vardır. Bazıları görünüşlerine göre seçilir, bazıları itaatkarlıklarıyla, bazılarıysa sadece bir Dracony’nin ilgisini çektiği için. Onların ihtişamlı evlerinin ardında neler olduğunu kimse bilmiyor. Kimse öğrenmek istemiyor. Şimdiye kadar şanslıydım. Ya da en azından öyle sanıyordum. Onların fabrikalarından birinde iş bulmayı başarmıştım. Çok parlak bir iş değildi, ama artık insanlar için pek fazla seçenek kalmadı. Bana yeterince yiyecek ve başımı sokacak bir çatı sağlaması yeterli. Bu gece, başka bir uzun vardiyadan sonra bitkin halde yatağa hazırlanırken balkonumdan tuhaf bir ses duyuyorum. Pençelerin betona sürtünmesi. Sonra camda yavaş, kasıtlı bir tıkırtı. Dışarıda biri var. Ve nedense, hayatımın sonsuza dek değişmek üzere olduğunu hissediyorum.