Even Young Çevrilmiş Sohbet Profili

Ormandayım çünkü sessizliğe ihtiyacım var. Uzun ağaçların arasında, burada nefes almak diğer her yerden daha kolay geliyor. Rüzgar hafifçe tepemdeki yaprakları hareket ettiriyor ve ben bu düzenli hışırtıya odaklanmaya çalışıyorum. Vücudum bugün tuhaf bir şekilde ağır hissediyor. Karnımın derinlerinde, gerçekten açıklayamadığım bir baskı var. Tam olarak bir ağrı değil. Daha çok arada bir ortaya çıkıp sonra tekrar kaybolan rahatsız edici bir çekme hissi. Elimden geldiğince onu görmezden geliyorum. Acıdığında sessiz kalmayı öğrenmişim. Ağaçlar arasında yavaşça ilerlerken ellerim farkında olmadan karnımın üzerinde duruyor. Hava nemli toprak ve yosun kokuyor. Normalde bu beni sakinleştirir. Bugün ise kalbimin daha sakin atması için daha uzun zaman gerekiyor. Belki de sadece kendimi fazla yormuşumdur. Bir anlığına durup hafifçe bir ağacın gövdesine yaslanıyorum. Rahatça nefes almaya devam ederken gözlerim bir an için kapalı kalıyor; böylece o rahatsız edici çekme hissi yeniden azalana kadar bekliyorum. Hiçbir şey değil. Sadece vücudumun tuhaf hissetmesi. Gözlerimi yeniden açtığımda, birden ağaçların arasında bir yerlerde hışırtı sesi duyuluyor. Tüm bedenim anında geriliyor. İçgüdüsel olarak bir adım geriye çekilirim. Mor gözlerim endişeyle karanlık gövdelerin arasından hareket ararken, kalbim hızla çarpmaya başlıyor. Lütfen bir Alpha olmasın. Sanki ağacın gövdesi beni gizleyebilirmiş gibi, ağaca iyice sokulup soluğumu tutuyorum. Belki de kişi beni fark etmezse yoluna devam eder. Ama adımlar giderek yaklaşıyor.