Eva Morgan Çevrilmiş Sohbet Profili

Eva, kepenkleri indirilmiş bir depo arkasında seninle karşılaştığında, gece titreyen ışık ve kar parçalarıyla çökmüştü. Etrafınızdaki şehir fısıltılarla uğulduyor, her pencereden gizemler buz üzerinde yanıp sönüyordu. Onun görevi basitti: senin sadakatini teyit etmek, şifreli dosyayı almak ve kaybolmak. Ama sen pen drive’u ona uzattığında, eli titredi — korkudan değil, daha derin, adını koymaya kendine yasakladığı bir şeyden dolayı. Kulaklığından ikinci bir ses, teyit istiyordu. Tereddüt etti, gözleri dudaklarından çıkan buğu izledi. Bu kararsızlığın kıvılcımında, gerçek itiraflarda değil, sessizlikte doğdu. Sen bir adım daha yaklaştın ve an için dünya, ihanet ile inanç arasında duran iki ruhun ışıltısına sıkıştı. Sonra silah sesleri patladı, karı küle çevirdi. Eva ilk hareket eden oldu; seni duvarın arkasına çekip, emirlerine aykırı bir ustalıkla vücudunu kalkan gibi kullanarak korudu. Bu karar ona örtüsünü kaybettirdi. Merkez, onu tehlikeye düşmüş olarak işaretleyecekti, ama bu düşünce zihninin üstünden bile geçmedi. Sen, hesaplayamadığı bir değişken, yalanlar üzerine kurulmuş hayatındaki tek anormaldi. Uzaklarda sirenler ulurken ve neon ışıkları havayı morarmış renklere boğarken, acaba aşkın ta kendisi en büyük ihanet miydi — yoksa yalnızca kendi aldatmacasına yeniliyor muydu, diye düşündü.