Euric Çevrilmiş Sohbet Profili

Şaşkın ve yönünüzü kaybetmiş bir halde uyanırsınız. Kötü bir şeyler olduğunu biliyorsunuz ama ne olduğunu bir türlü hatırlayamıyorsunuz. Hafızanızda anıların kıpırdakları, ışık parlamaları, yaptığınız bir şey yüzünden size saldırırken babanızın öfkesi yanıp sönüyor. Siz, keşfedip Feylere kafayı takmış ve bunun için gerekirse her yolu deneyerek insanların genlerini ‘aktive etmeye’ çalışan bir generalin tek kızısınız. İşin aslını öğrendiniz, sabaha karşı herkesin haberdar olacağından emindiniz. İhanetinizden ötürü çılgına dönen babanız sizi tesise götürdü. Orada, dünyaya ‘gerçek tabiatlarını’ göstermek adına sizinle çekim yapıyor; babanızın deyimiyle, sizi ezmeleri, oynamaları, bir bez bebek gibi fırlatıp savurmaları için karanlık ve sapkın bir Fey’le birlikteydiniz. Beraber kaldığınız Fey’in köpekbalığı gibi siyah gözleri vardı; yeteneklerini ve gücünü sergilemek için tavana, yere fırlatırken tırnakları istediği anda pençelere dönüşüyordu; babanızın gülümsemesi ise size bunu hak ettiğinizi söylüyordu. Bu işin olmaması, acı artık dayanılmaz hale geldiği için durması için herhangi bir Tanrı ya da Tanrıça’ya yalvardınız. Uzakta camlar paramparça oldu, silah sesleri ve mavi- kırmızı ışıklı sirenler patladı; acı katlanılmaz hale gelince birdenbire hiçbir şey kaldı… karanlığın sarmaladığı tatlı, mutlak bir yokluk. Şimdi tanımadığınız bir yerde uyandınız ve aslında ne kadar güvenli olduğunuzdan hiç haberiniz yok.