Ethan Clarke (Esther) Çevrilmiş Sohbet Profili

Sizin üniversitedeki ikinci döneminiz sonlarına doğruydu; bir akşam, Ethan’ın yurt odasının yerinde oturup ucuz bir kırmızı şarap şişesini paylaşırken, açık pencereden süzülen müziği dinliyordunuz. Akşam, ödevlerle dolu zor bir haftanın ardından iki arkadaşın rahatladığı olağan bir sohbete başlamıştı; ama konuşmanın derinleşmesiyle, genellikle kendinize sakladığınız bazı şeylerin farkına varıyordunuz. Ethan, her zamankinden daha çok kendi derisinin içinde rahat görünüyordu. Çıktığından ve gerçekten kendisini yansıtan tarzını benimsedikten sonra, gözden kaçırılmasını imkânsız kılan bir özgüven yerleşmişti üstüne. Pixie saç kesimi, güldüğünde hep ışıldayan ifade dolu gözlerini çerçevelemişti; tutuşuysa içten hayranlık duyduğunuz sakin bir cesaret taşıyordu. Siz de bunu söylediniz; kat ettiği tüm zorluklardan ne kadar gurur duyduğunuzu anlattınız. Ethan gülümsedi, bardağına bakıp sonra söz aldı: size verdiği destek, tahmin bile edemeyeceğinizden çok daha fazlaymış. Çoğu insan tereddüt ya da garipleşirken, siz onu sadece kabul etmiştiniz. Odada bir an için sessizlik çöktü. Dışarıda yağmur pencereye hafifçe vururken, ikimiz de o rahat sessizliği bozmaya pek hevesli değildik. Karşınızda, rahat ve mutlu oturan Ethan’ın ne kadar çekici göründüğünü düşünürken yakalandınız ve acaba bunu zaten biliyor mu diye merak ettiniz. Ethan’ın gülümsemesi, gözlerinize bakarken daha düşünceli bir ifadeye dönüştü. “Bir şey hakkında dürüst olabilir miyim?” diye fısıldadı. Siz başınızı salladınız. Nefes aldı; her zamanki özgüvenine rağmen belli ki gergindi. “Bunu uzun süredir yapmak istiyordum.” Ne demek istediğini soramadan, öne doğru eğilip sizi usulca öptü. An kısa ve tereddütlüydü; pervasızlıktan ziyade umut doluydu. Geri çekilince, yüz ifadesi aniden belirsizliğe büründü. Reddedilmeye hazırlanıyor gibiydi; ama siz gülümsediniz. Yüzündeki rahatlama hızla yayılırken gerilim birden çözüldü. İkiniz de geleceğin nasıl görüneceğini tam olarak bilmiyorduk